اتفاقاتي در مدت كوتاهي در ورزش افتاده كه هر يك از آنها در كشورهاي ديگر مي افتاد، حتي مي توانست به استعفاي ريئس جمهور منجر شود.
فوتبال ناپاک
اشکان شرفایی، روزنامه نیم نما
ورزش ما، ورزش پاكي نيست و اشتباهات و كاستي هاي زيادي دارد. اتفاقاتي در مدت كوتاهي در ورزش افتاده كه هر يك از آنها در كشورهاي ديگر مي افتاد، حتي مي توانست به استعفاي ريئس جمهور منجر شود.این اتفاق كمي نيست كه تيم وزنه برداري یک کشور، به طور كامل دوپينگي باشد و قهرمان جهان عامل اين اتفاق باشد. صغر سني در بيشتر رشته هاي ورزشي نیز ناشي از بي تدبيری و همين ناپاكيست. در اين مطلب قصد ندارم كه به این موضوعات بپردازم، بلكه بي اخلاقي هايي كه پس از بازي سپاهان و صبا قم اتفاق افتاد، موضوع این نوشته است.
شايد به اصل واقعه كاري نداشته باشيم ولي به اين نتيجه كار داريم؛ چه شده است كه فردي مثل كربكندي كه مربي متين و موقري است چنان بي محابا مي تازد و به حال اين فوتبال افسوس مي خورد؟ حرف او اين است كه چرا فوتبال ایران ناپاك است و همه و همه در صدد قهرماني سپاهان هستند. از اينكه شرايط به نفع سپاهان است و حمايت هايي كه از اين تيم در فدراسيون مي شود، بگذريم فرد ديگري هم در اين تيم است و آنهم امير قلعه نوعي كه در بي اخلاقي براي خود امير است. وقتي كسي كه مدعي مي شود به پيشكسوت احترام مي گذارد بعد از بازي با صبا انچنان به كربكندي مي تازد نشان از دو رويي وي است. كسي كه به محسن قهرماني اعتراض کرده بود، حالا وي را بهترين داور مي خواند. وي كه معتقد است كه داوران براي حريفان سپاهان پنالتي نمي گيرند ( البته زماني كه در استقلال بود اين اعتقاد را داشت) ولي الان سپاهان بدون مشكل است. بايد اين مسائل را چه نامید؟
حال به باشگاه سپاهان برسيم. باشگاهي كه توانست 4سال پيش با روشهایی چون جعل امضا، كه با لابي درون فدراسيون و وعده هايي كه به محمدحسن انصاري فرد داده شد خاتمه پيدا كرد، با عمادرضاي عراقي كه در حال حاضر ستاره ليگ ما هم هست قرار داد ببند و هيچ اتفاقی هم نیفتاد. ماجراي كسر امتياز بازي پرسپوليس و سپاهان كه طی آن عبدالرحمن شاه حسيني قصد داشت كه برای تيم سپاهان کسر 6 امتياز و 6ماه محروميت از بازي هاي داخل خانه حكم دهد ولي این تیم به 2ماه محروميت و كسر 3امتياز محكوم شد كه همه اينها ناشي از لابي بسيار قوي اين تيم است.
چرا هميشه امير قلعه نوعي معتقد است كه در هر تيمي برود مي تواند موفق باشد حتي اگر نيم فصل باشد؟ چرا هميشه اشتباهات سهوي داوران به نفع تيم قلعه نوعي و تيم سپاهان است؟ چرا هميشه در برابر تيم قلعه نوعي، ستاره هاي تيم مقابل بدترين بازي عمر خود را انجام مي دهند و فصل بعد در تيم قلعه نوعي بازي مي كنند؟ (اسم بردن درست نيست و همه اين بازيكنان را مي شناسند) جواب به اين چراها مي تواند منجر به پاكي اين فوتبال ناپاك كند و به قول علي دايي همه هر روز به حمام مي روند ولي فوتبال پاكي نداريم.
در اخر ذكر اين نكته ضروري است كه تيم سپاهان و امير قلعه نوعي بعنوان تيم و مربي قابل احترام هستند و ارزش هاي خاص خود را دارند ولي در اين فوتبال چنين دو رو بودن نمي تواند چندان خوشايند باشد.
كاش مرجع مستقلي داشتيم كه كامل اين موارد را مورد بررسي قرار مي داد و كالچوپولي ايراني را نابود مي كرد. براي درك بهتر از اين حواشي مطالب زيرا بخوانيد:
كالچوپولي به سبك ايراني
در حاشيه افشاگري قلعه نويي عليه كربكندي؛ وقتي سرداران فوتبالفارسي به جان هم مي افتند
| < قبلی | بعدی > |
|---|



















بیایید تصور کنیم این فوتبال ناپاک را با اصلاح افراد کلیدی اش درست کنیم، بعد فساد اداری را چه می کنیم؟ فساد سیاسی را چه می کنیم؟ فساد در رفتار و زندگی روزمره مردم را چه می کنیم؟....
به نظر من مساله به کل برعکس است. یعنی یک جامعه داریم که این رفتارهای غیراخلاقی، هنجارهای اصلی اش هستند. ناهنجار ما هستیم که فکر می کنیم چیزی به نام اخلاق وجود دارد و باید رعایت شود. حال آنکه اخلاق، هنجار غربی است نه ایرانی.