اهانت به افراد به هر طریقی غیر انسانی است، چه این شخص بوش باشد، صدام، هیتلر یا مصداقهای داخلی.
بحرانی به بزرگی امام
مرتضی ارشاد، روزنامه نیم نما
وقایع 16 آذر 88 هم به مانند تمام روزها گذشته خود، قسمتی از تاریخی بزرگ است که در این روزهای ایران در جریان است. پس از سال ها، بزرگداشت دانشجو در محفل هایی خارج از محیط های آکادمیک هم برگزار شد. برگزاری تجمعات اعتراضی خونی بود بر رگهای مبارزه ضد استبدادی که با اتقاقاتی که در آن روز افتاد بصورت دامنه دار، تا به امروز نیز ادامه دارد.
شاید مهمترین مسئله ای که تمام رسانه ها بر روی آن مانور دادند، پاره کردن عکس امام خمینی بود. که از هر سویی ندای اعتراض آمیزی را باعث شد. امام کیست؟ پاره کردن عکس یک انسان (در اینجا مصداق امام) که بعضاً خطاهایی هم داشته است، چرا می تواند مهم قلمداد شود؟ استفاده ها و سوء استفاده ها از این اقدام به کدام افراد منتسب است؟
سوالات بالا هر کدام از اهمیت خاصی برخوردارند. امام یک شخص معصوم نیست که مرجح بودنش بر کسی را قدسانی تعبیر کرد. امام هم یک انسان است و باید از عملکردش افسون زدایی کرد. وی نیز یک مبارز بود و با تمام توان بر ضد استبداد و دیکتاتوری زمانه خویش می جنگید، امام بواسطه عملکردش برای خیل عظیمی محترم گردید. شاید دوستانی که امروزه به امامان 13 و 14 روی آورده اند یادشان نباشد قائله ای را که امام به خاطر اشتباهی اعتکاف کرد و سرش را به نشانه ندامت تراشید. امام هم مانند هر فرد دیگری باید خارج از حب و بغض کورکورانه نگریسته شود.
اهانت و توهین به افراد به هر طریقی که در اینجا مصداقش پاره کردن عکس است، عملی بدوی و غیر انسانی است. حال فرق نمی کند این شخص بوش باشد، صدام، هیتلر و یا مصداق های فعلی داخلی؛ یا از سوی دیگر شخصیت هایی که در زمانه حال برای ما محترم هستند. در سنخ شناسی این حرکت، تاکید بر روی عاملی است که باعث پاره شدن عکس می گردد. آتش زدن پرچم کشورها، درست کردت تلخک سران آنان و اهانت به عکس ها و تصاویر ایشان، عملی بوده است که جزء افتخارات دو دهه ی اخیر انقلاب اسلامی است و تا یک هفته قبل و بعد از آن مراسم، مکرراً از رسانه های عمومی کشور بازتاب داشته است. حال چه شده که این عمل محکوم می گردد.(و باز هم از رسانه های عمومی منتشر) آیا عکس امام را جنبش سبزی بر باد داده است که شعار بازگشت به خویشتن، اصالت دهی به ارزش ها و گرامی داشتن حرمت ها را سر میدهد و یا جان بر کفانی که برای رضای مولایشان خرخره ی منافقان را میجوند.
با نگاهی گذارا به حوادث این روزها، کاملاً مشخص است که دولت و رسانه دولتی در پروژه ای جدید، کاملاً حساب شده و با آسیب شناسی خصلت های جنبش سبز، دست بر روی موضوعی گذاشته اند که میدانند مورد اتفاق همگان در جنبش اعتراضی مردم نیست. این اقدام، دو سویه کاملاً متفاوت خواهد داشت:
1. دولت، جنبش سبز را با محوریت امام به دو دسته موافق و و یا مخالف تبدیل کرده و ایشان را به جای اعتراض به دولت به اعتراض به خود مشغول کند تا فرسوده شوند.
2. جنبش سبز باز هم به مانند گذشته انعطاف به خرج دهد و تمام افراد خارج از متدهای شخصی مبارزه کنند با این سنت ناپسند اهانت به تصاویر دیگری. مهم نیست که عکس چه کسی پاره شود، این مهم است که سعی کنیم هیچ عکسی پاره نگردد.
فرصت حاضر بازهم مرحله ای است که یا به انسجام و یا انفکاک بیشتر در دل جنبش مبدل خواهد شد.
این مطلب را ارسال کنید به ...
-
|2009-12-16 03:04:43 امینیجناب ارشاد باز به شاگردی آمدم و بهره بردم . امید است تمامی این گذرگاه ها و مراحل موجب بلوغ و پختگی و انسجام هر چه بیشتر جنبش سبز گردد . این بلوغ لازمه ادامه راه است . همانگونه که شما اشاره کردید . جالب این که در سالهای اولیه انقلاب عکسی از آقای خمینی در قم یا تبریز ( شک از اینجانب است ) پاره شد . ایشان بلافاصله اعلام کردند مبادا این عمل دستاویز گردد برای حمله به کسی یا اهانت به کسی و موجب تفرقه گردد . من راضی نیستم که اهانتی به کسی شود . نمیدانم حال چه شده است که این مدعیان چنین بر سر بازار آشوب می کنند و کف بر دهان می آورند . بعدها از افتخارات جنبش سبز تحمل نظر مخالف و نقد نظرات مختلف در مرحله تکوین خواهد بود .
-
|2009-12-17 11:36:45 مرتضیدر ابتدا از دوستان معذرت می خواهم که دیروز نبودم تا از نظراتشان بهره ببرم و انشالله که تکرار نکنم.
جناب آقای امینی عزیز شما لطف و منت دارید بر بنده.
بنده هم با نظر شما موافقم که با پاره کردن عکس یک نفر اتفاقی نیافتاده و نخواهد افتاد.
عکس امام چه در اول انقلاب و چه پس از 30 سال به دست هر چند نفری هم که پاره شود ایشان کار خودش را در این دوران کرده و هم طرفداران بسیاری دارد و هم مخالفین.
قصد بنده از طرح دوباره این موضوع اصلاً و ابداً دفاع از امام و یا حمله به ایشان نبوده است.
قصد بر روشن کردن مطلبی است که از امام سود می جوید تا ما را دوپاره کند.
وقتی می گوییم زنده باد مخالف من این را لزوماً به افراد جناح مقابل نمی گوییم بلکه در درون ما هم اختلاف نظرهای بسیاری است که باید بدان ها درست بنگریم و انها را درک کنیم و با انها کنار بیاییم
-
|2009-12-16 08:05:14 ناشناس"آسیب شناسی خصلت های جنبش سبز" مساله ي بسيار مهمي است كه به آن اشاره كرديد و مهمترين نقش را در بقاي اين جنبش و پيشبرد اهدافش دارد.
-
|2009-12-17 11:40:40 مرتضیدقیقاً حق با شماست.
آسیب شناسی جنبش سبز یکی از مهمترین وظایف هر فردی است که در دل جنبش به فعالیت می ردازد که متاسفانه با اهمال مواجه شده است.
زمانیکه ما ضعف های کار خویش را ندانیم واقعاً برای ایده ها و آینده و کشورمان مفید نخواهیم بود و بعضاً به شکا یک گروه اعتراضی بی مصرف هر چند بزرگ در خواهیم امد.
لیکن این از اولیت های اصلی است که ما بتوایم آسیب شناسی کنیم و آن را تصحیح نماییم. تا از اینطریق به تکوین و مرحله ای بالاتر برسیم.
ممنون از دقت نظرتان و پوزش بایت دیر کرد بنده
-
|2009-12-16 09:18:45 احمدبه نظرم مقاله درست در جایی تمام شد که مساله اصلی تازه مطرح شد. یعنی الان این سوال مطرح است که از تاثیر این بازی روانی بر جنش چه پیش بینی ای می توان داشت؟
به نظرم در این شرایط، نقش رهبران جنبش اهمیت کلیدی دارد. یعنی اگر این حالت دوم مورد نظر شما را در بیانیه هایشان می گفتند ( صرفنظر از دفاع از افراد، پاره کردن عکس بد است) تاثیر اتحادی می گذاشت ولی آنها حالت اول را در پیش گرفتند یعنی به دفاع از فرد پرداختند و حتی برای این دفاع درخواست مجوز راهپیمایی کردند. این کارها مشخصا به تفرقه و ریزش منجر می شود. اگر یادتان باشد در خردادماه برای شرکت در نمازجمعه رهبر فراخوان دادند ولی آنچنان اختلاف عقیده ای به وجود آمد که در نهایت دعوتشان را پس گرفتند. بنابرین نظر من این است که حالت اول و بدبینانه رخ داده است.
امیدوارم دیگران هم پیش بینی شان را مشخصا بیان کنند.
-
|2009-12-17 11:56:18 مرتضیبر خلاف نظر شما بنده معتقدم که متن را با تمام کاستی هایش در موقعیت مناسبی به پایان برده ام. زیرا که آن ری اکشن هایی که مد نظرم بوده را در کامنت ها دریافت کرده ام. این مطلب را از ان بابت می گویم که قرار نبوده بنده اطلاع رسانی کنم بنده خطری را دیده ام و برای رفع ان فعالیت می کنم. این فعالیت هم تنها منوط به سایت عزیز نیم نما نیست.
با خود قرار کردم که نظرات افراد شنیده شود و نه نظر من. زیرا که احساس می کردم که نظر بنده کاملاً واضح است.
به نظر بنده نقش رهبران جنبش در هر زمانی اهمیت کلیدی دارد و این موقعیت حساسیت بیشتری دارد.
متاسفانه فکر می کنم که شما منظور بنده را به درستی دریافت ننموده اید. از نظر بنده جنبش را بسمت یکی شدن پیش بردن و یا به طرف حذف عده ای پیش بردن(به جز استثنائاتی که قبل ها ذکر کرده ام) عامل قتل عام نظری هویتی جنبش سبز شده و با یک دگردیسی صد در صد منفی جنبش اعتبار خویش را از دست خواهد داد. ارزش ما به این است که اقلیت هایمان هم به میزان اکثریتمان در نمایش هستند و تصمیم گیری می کنند.
اما از باب نظرتان که به نوعی محکوم کردید دفاع از امام را بنده با شما هم نظر نیستم در عین حالی که به نظرتان احترام کامل و تمام می گذارم.
عده بسایر زیادی (خارج از اکثریت و یا اقلیت) امام و آرمانهای اصیل و درستی که به هر دلیلی اجرایی نشده اند را بسیار مهم میدانند و اصل انگیزه ایشان دستیابی به انان است حال نمی توان آنها را به دلیل حبشان محکوم کرد.
اگر میر حسین و کروبی اینچنینی نبودند مدتها پیش کسانی کنهو بنده که اصلاً کم هم نیستند از برشان رفته بود. اما این هیچ منافاتی ندارد با حضور کسانی که به راه امام معتقد نیستند لیکن در جنبش قرار می گیرند.
در مطلبی قبلی عرض کردم که مد نظر جنبش سبز یک دموکراسی حداکثری است که همه همه را قبول کنند و به عقاید مخالفان خود احترام بگذارند که نمونه اعلایش میشود هندوستان و نوع حکومت سیاسی اش.
بهتر است با هر عقیده ای از عقیده ی دیگری که در راستای ماست و رنگش یکی است حمایت کنیم حتی اگر به ان معتقد نباشیم.
-
|2009-12-16 12:28:40 مریماشاره به این نکته که اصولا در ج.ا پاره کردن عکس و آتش زدن پرچم یک فعل افتخارآمیز مطرح می شود، اشاره بسیار بجایی در این مورد بود.
رواج دادن فعل اشتباه، اشتباه است. حالا به هر دلیلی که می خواهد باشد. این هم مثل همان ماجراهای راهپیمایی روز قدس؛ که حکومت همه زورش را زده است تا همیشه این ملت "در صحنه" باشند؛ حالا دیگر مگر می شود اینها را از "صحنه" محو کرد؟!
اینه که همه آنچه روزی ابتکارات بدیع ج.ا به شمار می آمده است که ازشون استفاده های تبلیغاتی بکنه امروز بلای جونش شده!
درباره پیش بینی اثر این ماجرا بر جنبش سبز:
من فکر می کنم -همچنان که قبلا هم گفته ام- معنی ندارد کسی بیاید جنبش را به نفع خودش مصادره کند و برای همه افراد فعال در جنبش -که واقعا طیف های بسیار متنوعی رو در بر می گیره- نعیین تکلیف کنه.
نویسنده همین مطلب بارها تاکید کرده است که به نظرش لزومی ندارد هدف جنبش سبز تغییر حجومت باشد؛ این در حالی که در همین جمع کوچک روزنامه نویسنده های دیگری هم بوده اند که بازگشت به آرمانهای اول انقلاب را خیانتی دوباره در حق جنبش می دانسته اند!
اگر کسانی فکر می کنند باید راهپیمایی راه بیندازند و پاره کردن عکس را محکوم کنند، اتفاقا باید راه بندازند؛ هر کس با این تفکر مشکلی نداره می ره و شرکت می کنه. هر کس هم مشکل داره شرکت نمی کنه.
اتفاقا باز هم به دلیل موهوم "حفظ وحدت و جلوگیری از تفرقه" (که جناب صداقت مقاله های دنباله دار درباره اش نوشته اند) دلیل ندارد دیگران درخواست مجوز برای راهپیمایی در این مورد را محکوم کنند.
بالاخره حرف آدمها و گروههای مختلف با نظرات و ایده های متفاوت کی و کجا باید شنیده بشه و بهش احترام گذاشته بشه؟!
-
|2009-12-17 12:04:52 مرتضیاز مطلب بسیار پر بارتان تشکر بسیار دارم.
با نظر شما موافقم و بنده هم با این نظر فعالیت می کنم.
در باب آن تحمل نظری که فرمودید بنده فقط یک مثال که برای شخص خودم در این چند روز اخیر پیش آمد مطرح میکنم.
با بازداشت با حجاب یک فعال دانشجو- سیاسی تاثیر گذار دولت مانور شدیدی را بر روی این مسئله داد و در مقابل با با موج عکس های حجاب دار قسمی از مردان جنبش سبز در اینترنت مواجه شدیم بنده به نظرم می امد که این عمل میتواند ضربات سنگینی را بر ما بزند از اینرو با این کار هم نظر نبودم لیکن به دلیل انچه حمایت از دیگری خودی می دانستم کاملاً از اینطرح حمایت کردم تا اثرش دیده و دوچندان شود انشالله.
بنده قائل به این نکته نیستم که باید حذف کرد بلکه قائل به این کلامم که باید استانه تحمل خویش را به بالاترین حد خودش برسانیم زیرا با این رویکرد است که می توانیم با بحران های واقعی و دسیسه های دولتی مقابله درست کنیم و انرژری مان تحلیل نرود.
-
|2009-12-19 11:41:53 shahrzadمی دونم مطلب چهارشنبه رو شنبه خواندن نه تنها جالب نیست بلکه متهم به وقت نشناسی هم بشوم اما حیف ام آمد که کامنتی بر یادداشت آقای ارشاد نذارم و این چیزی نیست که جز اینکه تحلیل آقا مرتضی قابل اعتنا و ارشادی نیز هست و چه خوب اشاره کرده اند که قداست دادن به آدماها و اشیا چه بلاها و مصبت ها بر سر آدمی زاده که نمی آره!!!
-
|2009-12-19 19:42:16 مرتضیشما ده قرن دیگر هم که نظر بیاندازید به سیاه نوشته ما ارزش دارد.(البته آنموقع نوشته من هم بعنوان عتیقه ارزش دارد انگار)!
انقدر شرمنده کردید که اگر هیچ نگویم بهتر عرق شرمم را برچیده ام.
-
|2009-12-20 18:27:54 shahrzadآقا مرتضی! بنده با کمال صداقت نظرم را داده ام اما در عرق شرم برچیده شده شما، اضطراب باورم را دیدم!
-
|2009-12-22 01:08:13 mortezaمن از روی تحبیب عرض کردم عرق شرم بر پیشانی را!
به هر حال بنده از قلم شما و دوستان مطالب یاد گرفته ام و در واقع درس پس میدهیم.
احساس کردم بیانم بد بوده شما منظورم را متوجه نشدید.
معذرت
-
|2009-12-19 21:59:05 گلیسرخط مقاله ات نوشته اهانت به افراد، حالا هر که باشد غلط است.
مسئله اینست که اهانت را چی تعریف کنیم. مثلا من اگر بگویم هیتلر فاشیست آدم کشی است که شیش میلیون نفر را به صابون تبدیل کرد، آیا اهانت شده یا نه؟ اگر همین حرف را برای یکی از رجال ِ سیاسی ایران بزنم، از نظر میلیون ها نفر اهانت است. مرزها باریکند.
-
|2009-12-20 01:27:40 مرتضیمن به این مرزها که شما فرمودین معتقدم.
هنوز هم کسانی هستند که هیتلر یا هر کس دیگری برایشان مهم هست. یادمان نرود که بزرگترین صالح و ناصح اقتصادی و تمدنی قرن 20 هیتلر است.
من با این رفتار مخالفم.
برایم فرق میکند مصداقش هر که میخواهد باشد.
این حرکت اشتباه است از پایه. زمانیکه عکس یک نفر را پاره میکنیم باید توقع داشته باشیم که کسانی هم عکس ما را به آتش بکشند.
ما خسته از این رفتارهاییم.
| < قبلی | بعدی > |
|---|
