
تاکنون هیچ سلاحی به اندازه 100 میلیون کلاشنیکفی که در دنیا وجود دارد نتوانسته است باعث کشته شدن انسانها شود.
مرد مرگبار 90 ساله شدعلی ابنان، روزنامه نیم نما
دوشنبه ۹ نوامبر (18 آبان)،
میخائیل کلاشنیکف، سازنده مرگبارترین سلاح چند دهه اخیر،
نودمین سالگرد تولد خود را جشن گرفت. وی مخترع مرگبارترین سلاح دنیاست که حدود ۱۰۰ میلیون نمونه از این تفنگ در سراسر جهان وجود دارد. در ۶2 سالی که از زمان اختراع این سلاح می گذرد، تاکنون هیچ سلاحی به اندازه کلاشنیکف نتوانسته است باعث کشته شدن انسانها شود. کلاشنیکف در این باره میگوید: مقصر سیاستمدارانی هستند که نمیتوانند به توافق برسند و مخترعها مقصر نیستند.
«تفنگ خودکار ۴۷» معروف به کلاشنیکف (که در اصطلاح عامیانه به اشتباه کلاشینکف گفته می شود) نه تنها توسط سازمان موسوم به فراکسیون ارتش سرخ RAF در آلمان، بلکه توسط گروههای گوناگون در کشورهای مختلفی مانند ایران، زیمبابوه، موزامبیک و یا توسط حزبالله لبنان به کار گرفته شده است. یاسر عرفات، رهبر پیشین تشکیلات خودگردان فلسطین از کلاشنیکف به عنوان «افتحار مبارزان در تمام جهان» نام برد.

کلاشنیکف در خانوادهای فقیر به دنیا آمد. سطح تحصیلات وی خیلی پایین بود، به طوری که نتوانست دوران متوسط را طی کنند. به خاطر همین وی در سن کم جوانی وارد ارتش شوروی سابق شد. در طی حملهای که ارتش شوروی به طرف آلمان داشت میخائیل کلاشنیکف در شهری به نام تانکش در سال ۱۹۴۵ مجروح و در بیمارستان بستری شد. او در بیمارستان تصمیم گرفت که با در هم آمیختن ویژگیها و کاربردهای سلاح آمریکایی ام یک و تفنگ آلمانی اس. تی. جی ۴۴ یک تفنگ خودکار طراحی و تولید کند و در سال ۱۹۴۷ این سلاح متولد شده و بعد از آن در سال ۱۹۵۱ به طور رسمی وارد ارتش روسیه شد. هم اکنون وی دفتر کار کوچکی در شهر ایشوسک، محل تولید تفنگ کلاشنیکف دارد. حال تنها مارک کلاشنیکف از ایشوسک نیست که در جهان معروف است و این سلاح در همه کشورها تولید میشود. با وجود کیفیت بدتر سلاحهای تقلبی، ولی کارکرد همه آنها بهگونهای هست که بتواند باعث کشتن انسانها شود!
در ایران، کلاشنیکف اسلحه سازمانی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (و ژ-3 اسلحه سازمانی ارتش جمهوری اسلامی) است. بعد از اتمام جنگ ایران و عراق کلیه بقایای کلاشنیکف های باقیمانده از جنگ، در پایگاه های سپاه و مقاومت بسیج سطح شهرها نگهداری و در مواقع لزوم ازجمله سرکوب ناآرامی های اخیر جنبش سبز ایران استفاده می شود. از طرف دیگر گروه های تروریستی شرق کشور نیز که بارزترین شان گروهک جندالله به رهبری عبدالمالک ریگی است، جهت درگیری های تن به تن، از این سلاح روسی استفاده می کنند و در حمله انتحاری اخیر خود در سیستان و بلوچستان و سایر حملات مشابه، از این سلاح نیز بهره جستند. با نگاهی همزمان به هردوی این اتفاقات می بینیم که این سلاح یمن خوشی برای سپاه ایران نداشته است. همچنین مشخص نیست که چند نفر از آن خیل عظیم قربانیان این سلاح، در ایران کشته و یا کشانده شده اند؟