نيم‌نما: روزنامه صبح وب

حاشیه و کناره ها برای هر پدیده ای جذابیت ایجاد می کند و باعث محدود شدن آن می شود. این حاشیه ها می تواند مانند کناره های کاغذ باشد. ولی متاسفانه در ورزش و بخصوص فوتبال، تنها مقدار کمی فوتبال داریم و بقیه آن حاشیه است!! حاشیه هایی که این ورزش پرطرفدار را به نابودی کشانده است.

مقدمه کوچکی عرض کردم تا به بحث همیشه داغ حاشیه ها برسیم. حاشیه اطراف بازیکنان، مربیان، باشگاه ها وجود دارد. هر شخصیتی در این فوتبال دارای مافیایی و تیمی برای خود است و اگر کسی جز این تیم نباشد، نباید به این وادی وارد شود. دلال بازی های بسیار زیادی که فقط به فکر منافع خود هستند و با بالا دستی ها ارتباط دارند. دلال هایی که فقط به فکر جیب خود هستند و با رفاقت با بازیکنان و مربیان برای آنها تیم جور می کنند. بطوری که در یکی از بازی های دربی تهران، کسی که قبل از بازی دلال فروش بلیط بود در رختکن دو تیم هم رفت و آمد داشت. این یک نمونه بسیار کوچک از اتفاقات پشت پرده فوتبال در ایران است. همچنین 3 سال پیش، بازیکنی در استقلال در یک فصل 110 میلیون تومان؛ از تیم می گرفت در حالی سهم خود از این پول 15 میلیون بوده است و بقیه برای مربی تیم، مدیر برنامه، دلال واسطه گر و افراد پشت پرده دیگری که نمی شناسیم هزینه شده است. در مورد دیگری، «مجید جلالی» در مصاحبه ای گفته که یکی از افراد در صحبت با من گفته 40% از قرار داد را می گیرم و برایت یک تیم جور می کنم، مهم نیست که قبلا چه کارنامه ای گرفته باشی (نقل به مضمون).

مواردی  که در بالا به آنها اشاره شد، برای دلال بازی بوده است. مواردی که برای گرفتن یک پست، مربیان و بازیکنان اقدام برای ایجاد حاشیه می کنند و به نوعی نان خود را در دعوا و حاشیه ها می دانند. هیچ کس، دعواهای «حمید استیلی» و «افشین قطبی» در پرسپولیس را فراموش نکرده است و یا اینکه وقتی «علی پروین» و «امیر قلعه نوعی» در بیرون پرسپولیس و استقلال هستند چگونه حاشیه برای این دوتیم ایجاد می کنند. شاید مرد 2000 چهره به خوبی این مورد را نشان داده است. حاشیه هایی که «نیکبخت» برای «قطبی» ایجاد کرد و یا بقیه بازیکنان در این لیگ عجیب! 

متاسفانه فوتبال ما این خصوصیت بد را دارد که بعد از مدتی انسان های خوب هم، تحت تاثیر این جو بد قرار می گیرند، و بد می شوند. مهمترین فردی که تحت تاثیر قرار گرفته است، «افشین قطبی» بوده. وی که به ادب و نزاکت معروف بوده به حدی می رسد که می گوید فضای اینترنت در ایران بیمار است. در حالی که همین فضای بیمار به وی 91% رای داده است. پس از وی «حبیب کاشانی» که در بازگشت مجدد اش به فوتبال برای خود تیم و مافیا تشکیل داده و او هم به همان راهی می رود که قطبی و افکار امسال او رفتنه اند.

شاید تنها راهکار پیش رو برای فوتبال ایران استفاده از نام های بزرگ است. همان طور که کسی برای  «آری هان» حاشیه درست نکرد و با همه ضعف هایش کسی ایراد چندانی به او نگرفت زیرا بازیکن بزرگی بوده است و این قدرت را داشته که در برابر بازیکنان قد علم کند. از ظرفی این خصوصیت در مربیان بزرگی همچون فرگوسن نیست. برای همین موضوع وقتی بازیکنی بزرگ و فوق ستاره می شود دیگر در منچستر نمی ماند و راهی رئال مادرید می شود، علت آن بازیکن بزرگی نبودن «سرالکس» است.

امید است، ایران به حدی برسد که شاهد چنین اتفاقاتی نباشیم.

نظر ها (8)